Hoi iedereen!

Inmiddels is het twee dagen verder(op het moment van schrijven is het hier al 19 november, bij jullie nog 18 november

) en hebben wij een hoop kunnen regelen! Ten eerste moesten we naar de CDB, het zakelijke district van Sydney. Overal waar we keken mannen en vrouwen in 3 delige pakken! Dus wij liepen in ons kloffie naar het Australische belastingkantoor. Daar binnen werden we achter de computer gecommandeerd en kregen we 'hulp' van een vrouw die beter berentemmer had kunnen worden. Die was iedereen zo aan het afsnauwen, dat wij haar nauwelijks iets durfden te vragen! Maargoed, we hebben het overleefd en als het goed is ontvangen we binnen enkeledagen ons Tax File Number(soort sofinummer)Hierna liepen we door naar het Travellers Contact Point, waar wij ons hebben ingeschreven bij het uitzendbureau. Daarna hebben we een ' Post Restante' adres aangevraagd, ons officiele adres in Australie! Dus voor eventuele post, kerstkaarten of verjaardagscadeaus kunnen de adressen als volgt worden opgeschreven;

Patty Tomey 17184 :
C/O Travellers Contact Point
Level 7 Dymocks Building
428 George Street
Sydney New South Wales 2000

Annelies Penterman 17183
C/O Travellers Contact Point
Level 7 Dymocks Building
428 George Street
Sydney New South Wales 2000

Het is belangrijk de naam en het nummer te vermelden. Maar let op! Wij hebben allebei ons eigen postadres, op de enveloppen mogen dus niet allebei onze namen worden vermeld! De post word dan namelijk niet geaccepteerd! Een Post Restante houdt in dat zij de post voor ons ontvangen. Wij kunnen online kijken of er post voor ons is aangekomen, zo ja dan kunnen zij het doorsturen naar het adres waar wij op dat moment verblijven. Waar ook in Australie.

Rond lunchtijd hadden we toch wel wat honger gekregen, maarja die broodjeszaken zien er allemaal wel heel smakelijk uit maar dat is niet goed voor onze portomonnee! We besloten budget te gaan lunchen. Pindakaas en brood. Maarja bij budget inkopen, past geen mes! Dus we hebben heerlijk geluncht in het park, terwijl we de pindakaas met onze vingers over het brood verspreidden(erg lekkere pindakaas trouwens!)

Na de lunch zijn we doorgelopen naar de CommonWealth bank om ons eigen bankrekeningnummer te openen! De bankmedewerker moest erg lachen, want we snapten het banksysteem niet helemaal. We gokken dat hij het wel 20 x heeft moeten uitleggen, maar als het goed is is het allemaal geregeld nu

Inmiddels was het al bijna avond. Tja, op de Aussie style gaat alles heeeellll rustig en relaxed hier. We besloten nog langs wat autoverkoopwinkels te lopen, maar helaas hadden die allemaal hetzelfde verhaal. ' Ze hadden geen auto's voor ons budget, maar blablalblablalbalabla...blalblablab....', zodat we inmiddels een uur later de winkel pas weer konden verlaten... ZONDER AUTO! We besloten toch meer naar particuliere verkoop te kijken, waar ook genoeg in te vinden is want elke dag staan er in de straat wel 5 nieuwe auto's! Terwijl we naar ons hostel liepen kwamen we al gelijk een hele mooie auto tegen. En van Nederlanders ook nog! Dat communiceert toch wat makkelijker. We besloten er tot de volgende dag over na te denken, omdat de auto ons toch wat te duur was.

De volgende dag waren we vastbesloten een auto te vinden, ook omdat we dit hostel maar tot zaterdag hebben geboekt! We liepen over straat, terwijl een engels meisje ons aansprak omdat zij een auto verkocht. We liepen erheen en we maakten kennis met Lucy, oftewel een Holden Commodore uit 1996. Ze zit strak in de lak, van binnen goed in haar vel.. maar helaas was ze iets te duur voor ons. Maar toch bleef Lucy de hele dag in ons hoofd zitten, dus we hielden ook deze optie open. Aan het eind van de middag was onze keuze toch wel gemaakt, en besloten we de stoute schoenen aan te trekken door onder de vraagprijs te gaan zitten! En deze werd geaccepteerd, omdat het volgens de meiden zo goed klikte tussen ons en Lucy! Helaas kwamen we opweg naar onze Lucy de Nederlander tegen, die niet zo blij was met dit verhaal. Hij begon een verhaal op ons af te vuren, omdat hij met zooooveel haast hierheen was gekomen voor NIETS! (we lachen nu in ons vuistje), je weet meteen wanneer je hier te maken hebt met een Nederlander....

Maargoed, geregeld dus! Donderdagochtend(voor ons nu) mogen we Lucy ophalen!

'S avonds besloten we nog even naar de Woolsworth te lopen voor iets lekkers(ssstt). We kwamen hierbij het geweldigste vrouwtje ooit tegen! Ze vond het geweldig dat wij uit Nederland kwamen, want daar kwam wijlen haar man Anton ook vandaan! Zie foto voor uitleg!

Met de inmiddels aangeschafte koekjes(500 gr chocokoekjes voor 75 eurocent!!!!) gingen we zitten in het Hyde Park waar het alwat donker was. Plotseling zag Anne daarwel een hele grote Eekhoorn.. sluipend gingen wijoponderzoek uit! Was het een eekhoorn? Een vos? Nee het was een Possum!Wild van enthousiasmepakten wij onze camera om sluipend op het beestje af te gaan, bang dat hij zou aanvallen! Een paar gelukte foto's later waren we helemaal euforischde eerste blik ophet australische wildleven! We draaiden ons om, waar wij tot de ontdekking kwamen dat wij omsingeld waren door allemaal possums! We keken recht in de ogen van een beestje.. ' als jij maar niet op ons af komt rennen' en ja hoor! Hij kwam recht op ons af gerent, waarbij wij sprintend en gillend het park hebben verlaten. Tot zover het australische wildleven.. wordt vervolgd.