Hoi iedereen!

Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat we wat hebben gepost en dat is niet zonder reden! De afgelopen dagen is er behoorlijk wat gebeurd, dus ga er goed voor zitten... dit word weer een lang verhaal!

We eindigden het vorige verhaal dat we zouden gaan Wwoofen(Wwoofen is werken bij een familie thuis voor kost en inwoning, vaak op een farm). Op een bewolkte maandagochtendreden we richting Peats Ridge om naar onze Wwoof familie te gaan. De familie klonk erg leuk via de e-mail. Ze hadden een kleine en een meditaty/yogacentrum in de bossen. Het huis lag wel een beetje afgelegen. Nou dat bleek! De geasfalteerde weg werd een grindpad. Het aantal huizen langs de weg slinkte aanzienlijk. En na ongeveer 10 km zagen we alleen nog maar bomen en werd het grindpad een bijna niet te rijden zanderig, hobbelig en keiig bospad. Na 30 minuten rijden zagen we iets van leven. Dat wil zeggen een vies bruin 'zwembadje' waarin kapot speelgoed dreef. We kregen de kriebels al bij het zien van een zeecontainer langs het pad, met als scenario dat wij daarin moesten gaan slapen. We stapten uit en slopen stiekem dichter naar het huis om te gaan kijken. Alles was vies, kapot en zelfs de radio had geen ontvangst meer. Filmscenario's(het type reizigers stranden, zoeken hulp in huis, worden afgeslacht en opgegeten) kwamen in ons op. We keken elkaar aan, renden naar de auto en zijn zo snel mogelijk weer naar de bewoonde wereld gereden!

Geen Wwoof adres, geen verblijfsplaats.. maar wel boerderijen in de buurt! Dus die zijn we allemaal langsgegaan om te vragen of ze werk voor ons hadden. Helaas.. iedereen was al voorzien! Om 16.30 besloten we een slaapplek te zoeken, want om 19.00 begint het donker te worden. Om 20.00 is het pikdonker hier en straatverlichting kennen ze niet. We strandden bij WoyWoy, een leuk stadje langs prachtige baaien! Hier hebben we een camping opgezocht aan Putty(Patty) Beach. Een 'bushcamping' ongeveer 50 meter van het strand af! Heerlijk!

De volgende dag besloten we op zoek te gaan naar werk. In WoyWoy hadden ze geen internetcafe dus we reden door naar Gosford. Gosford is Engeland in het klein. Sloeberige, asociale en vieze mensen! Maar wel genoeg uitzendbureau's, waaronder eentje waar je gratis gebruik mocht maken van de PC en telefoon! Hier hebben we de ochtend doorgebracht. Hierna reden we door naar Erina, omdat we hoorden dat je ook daar een internetcafe had. We kwamen in een miniplaatsje(geen woonhuis gezien), maar wel een gigantische Mall(winkelcentrum) met 330 winkels!!! Hier mochten we beide 30 minuten gratis internetten in de Bieb. Na veel gesolliciteerd te hebben, hebben we nog even boodschappen gedaan om hierna terug te gaan naar de camping.

Woensdagochtend/middag zijn we terug gegaan naar dat uitzendbureau in Gosford om onze e-mail te checken, maar helaas. Het werk ligt blijkbaar niet voor het oprapen! Maar we ontdekten een telefoonnummer van een boer in Griffith, die werk had. Maarja, Griffith was 650 kilometer landinwaarts rijden! We belden de boer en die gaf ons een garantie dat we meteen aan het werk konden als we aankwamen! Dus om 16.00 besloten we om richting Griffith te gaan! Snel onze welverdiende donuts en MacDonalds(jaja we hebben gezondigd) gehaald en op weg gegaan.

We gingen onderweg en we hebben echt hele mooie dingen gezien! Bij Berowra bijvoorbeeld. We moesten eerst een berg over met slingerige, smalle en U-vormige bochten waarna we in een prachtig dal kwamen waar een mooie rivier stroomde. Hier moesten we met het pondje over! Het pondje vaarde tussen twee grote bergen in, echt een plek uit de vakantieboeken! Prachtig!! Het zou snel donker worden en we besloten snel door te rijden naar het begin van de Blue Mountains om daar te gaan overnachten. Daar aangekomen was het park met daarin de campinggrond al dicht! Twee andere parken waren eveneens gesloten. Met de kennis dat het eerstvolgende park ook wel gesloten zou zijn en minstens 50 km verderop gelegen zou zijn stapten we de plaatstelijke pub in om het te vragen. Deze aardige mevrouw verzekerde ons ervan dat we het parkeerterrein achter een hotel(!!) wel mochten gebruiken om te kamperen! Hier hebben we verbaasd maar gretig gebruik van gemaakt, dus parkeerde we de auto op het grasveldje naast het hotel...en tegenover een benzinestation! Het sliep best lekker...ware het niet dat Annelies helemaal lekgeprikt werd door de enkele muggen die blijkbaar ook in de auto verbleven. Patty had gek genoeg nergens last van!

De volgende dag zouden we via de Blue Mountains onze tocht naar Griffith vervolgen. Bij de Blue Mountains, die overigens echt adembenemend mooi zijn, stopte we regelmatig bij watervallen en lookouts. Echt een heel mooi gebied! We stopten bijvoorbeeld bij Echo Point, waar je uit kon kijken over de valleien en giga rotsen, en ook op the Three Sisters, een rotsformatie waar een legende over is. Ook hebben we de langste waterval van de bergketen gezien (meer dan 300m hoog), hiervoor moesten we wel 3 kwatier lang zwoegend de berg op en af klimmen, middels een trappetje. Wel een prachtig uitzicht gehad!

We willen zeker nog een keer terug naar de Blue Mountains om bijvoorbeeld een dagwandeling te gaan doen. Nu zijn we inmiddels bij het ministadje Glenfell. Een stadje dat lijkt te zijn opgebouwd met een western filmdecor! Na veel omrijden en zoeken hebben we de auto bij een caravanparking gezet, waar we sinds 3 dagen eindelijk weer konden douchen!! Lekker! We waren helemaal opgekwikt en hebben als roosjes geslapen, haha! Onderweg naar de camping zagen we trouwens onze eerste echte kangaroo! We hadden er al twee gezien, alleen lagen die dood langs de weg! Deze hupte nog vrolijk langs de weg, helaas net te snel om op de foto te krijgen. Ook hebben we een emoe gezien en een schilpad gered van een tragische dood! Het arme beestje besloot de weg over te steken waar auto's en truckers 110 km mogen rijden. Het was noodweer maar we zijn gestopt en als twee redders in nood op het beestje afgerend. Van schrik rende(!!!!!!!) deze het hoge gras in, veilig van de straat. Zo.. die hebben we gered!

Vandaag wilden we eigenlijk onze tocht naar Grifftith vervolgen, maar de campingeigenaar vertelde ons dat er ook genoeg werk in Young moet zijn. En dat is maar 50 km hier vandaan! Dus dat gaan we nu zeker proberen. Lukt het niet, dan kunnen we altijd nog door naar Griffith.

Dit waren voor even, onze avonturen. Een ding is zeker; De Aussies zijn ontzettend behulpzaam en aardig! Hele relaxe mensen!

Wederom bedankt voor jullie reacties!! Erg leuk om te lezen dat het stormt in Nederland! Al hebben wij hier gister onze portie ook gehad (stroom was zelfs uitgevallen door de bliksem).

Heel veel liefs!

xx Annelies & Patty