Hoi iedereen!

Het is weer even een tijdje geleden en ondertussen is er best wat gebeurd! Het is dus ook weer een behoorlijk verhaal geworden, hopelijk vervelen wij jullie nog niet! Zo zijn wij Brisbane wezen ontdekken, zijn wij in korte tijd twee keer met de politie in aanraking gekomen, zwommen we kwallen tegen het lijf en hebben we een berg beklommen!

Eerst maar even verder waar we gebleven waren. In het laatste verhaal is te lezen dat we het kustplaatsje Coffs Harbour gingen verlaten voor het drukkere en meer bekende Byron Bay. Na een leuke autorit, er is altijd genoeg te zien onderweg, kwamen we aan in, zoals de lonely planet het noemt: het walhalla voor backpackers. En al gauw zagen we waarom. De straten van het relatief kleine dorpje waren overvol met rommelige en verroestte busje, vaak met graffitiverf aan de buitenkant, onmiskenbaar het transport van de gemiddelde backpacker. In elke hoek, op elk grasveldje, op de zebrapaden en vooral bij het strand en in de tientallen bars en cafe's zag je ze: mede-backpackers. Tot dan toe waren wij vaak de enige geweest, soms kwamen we wel wat backpackers tegen, maar nog nooit hadden we toestanden zoals in Byron Bay gezien. Parkeerplekken waren nauwelijks te krijgen en we kregen echt het gevoel dat we niet iets bijzonders aan het doen waren. Backpacken?Rondrijden en slapen in je auto? Overal zag je ze en eigenlijk vonden we dat niet heel leuk..
We hebben natuurlijk wel rondgekeken in het dorp en zijn zelfs wezen wandelen naar het meest oosterlijke puntje van Australie! De kustlijn is echt prachtig, hoe toeristisch dat specifieke stukje misschien ook was. Gigantische rotswanden en knallende golven. We hebben onszelf dan ook goed vermaakt in de zee, duikend onder de golven door.
Byron Bay was gezellig en mooi, maar waarschijnlijk door de benauwende drukte, hadden we het ook snel gezien. We trokken landinwaarts richting het hippie-dorp Nimbin. Al voordat we uberhaubt de auto hadden, hoorden we van verschillende mensen al dat we daar ECHT heenmoesten, dus we waren erg benieuwd. Het was een aardig stukje van de kust verwijderd en we kwamen dan ook al snel weer in bergachtig gebied. Steile en bochtige weggetjes waar de tegenliggers je tegemoet komen denderen (inclusief vrachtwagens) en echt piepkleine dorpjes waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Zo kwamen we bijvoorbeeld in Dunoon, dat praktisch bestaat uit 1 straatje. We reden erdoor omdat we op zoek waren naar een slaapplek, maar we waren er met 2 minuten al doorheen dus dat was geen succes. Wel zagen we een man die op zijn paard naar de General Store ging en zijn paard vastbond aan een paal langs de weg! Het paard stond braaf te wachten op zijn baasje, terwijl hij keurig ineen parkeerplek stond! Heel grappig om te zien! :)
De volgende dag bereikte we Nimbin. Wederom een heel klein dorpje, al bestond deze uit twee straten, maar er was genoeg om naar te kijken. Er waren heel veel kleine winkeltjes die eigenlijk allemaal een beetje hetzelfde assortiment hadden. Wat je voornamelijk kan kopen in Nimbin is; kleding van biologisch materiaal, tasjes van gerecycled plastic, hoedjes gemaakt van hennep, posters met wietplantjes of bob Marley en natuurlijk allerlei attributen om jointjes te roken. In vrijwel elke winkel zag je ook verschillende petities liggen waar je kon tekenen voor de legalisatie van softdrugs. In Australie en dus in Nimbin, is softdrugs verboden en vooral de mensen uit Nimbin vinden dat zo'n beetje de grootste misdaad tegen de mensheid ooit gepleegd. In het Nimbin museum, dat wij natuurlijk ook bezocht hebben, kon je de geschiedenis van hun strijd voor legalisatie bekijken. Al was de boodschap van het museum ons iets te hippie-achtig, het museum was ontzettend leuk vormgegeven, werkelijk elk hoekje en stukje muur hadden ze versierd, beplakt of geschilderd! Heel creatief!
Al met al vonden we Nimbin een beetje over de top en is het denken we, vooral een toeristische trekpleister geworden in plaats van het echte hippieleven dat je er in de jaren zestig/zeventig kon vinden. Ook zijn wij natuurlijk Amsterdam gewend, dus keken wij er ook niet zo van op toen een vrouw ons wietkoekjes wilde verkopen.

Met Nimbin achter ons reden we weer richting de kust, waar de zon onverstoord aan het schijnen blijft. In de afgelopen weken hebben we nauwelijks dagen gehad die minder warm dan 30 graden waren. Langs de kust is het dan ook heerlijk en zwemmen doen we regelmatig. Via Uki en Murwillumbah kwamen we in Tweed Heads terecht, de eerste grotere plaats. Tweed Heads is vergroeid met het dorpje Coolangatta en dat levert gekke situaties op omdat Coolangatta in Queensland ligt en Tweed Heads nog in New South Wales. Zo'n grens door een dorpje is natuurlijk erg grappig, maar het wordt een beetje bizar als je weet dat Queensland de klok een uur achteruit heeft staan! Ook in Tweeds Heads hebben we heerlijk gezwommen in de warme zee(25Gr!)....jammer alleen dat Pattytegen een kwalzwom (of andersom natuurlijk). Op haar armenen onderug kwamen al gauw rijtjes metkleine bultjes, gespaard met een prikkend gevoel, maar het was zeker weten eenBluebottle kwal en die zijn totaal ongevaarlijk.

Na een eindje rijden via onder andere Surfers Paradise en Mount Tamborine (een berg waar we een nogal avontuurlijke wandeling op hebben gemaakt ;), kwamen we dan eindelijk binnen handbereik van Brisbane. Het was echter al wat later dus stopten we bij een mooi groen stukje op de kaart in een van de voorsteden. Het was een natuurreservaat met wat stroompjes en vijvertjes en we snapten maar niet waarom er zoveel mensen met zwemspullen langsliepen. We vroegen het aan twee jongens die compleet met reddingsvesten en flippers langs ons liepen. Ze vertelden over een oude mijn die niet ver was waar het water kristalhelder zou zijn. Nieuwsgierigheid nam het over bij ons en we namen dezelfde route als de twee jongens....het bleek echter een flinke wandeling van een half uur te zijn, maar waar we uitkwamen.. Eerst zagen we een groot hekwerk met metersgrote borden waarop in grote rode letters 'No swimming', 'DANGER' en 'Keep Out' te lezen was. Zoals we als zeiden, wij zijn nieuwsgierig..dus liepen we door. En wat we zagen was echt prachtig! Gigantische rotswanden omringden een groot meer. We zagen vaders hun kinderen van de rotsen naar beneden in het watergooien en verderop, bij de hogere rotsen (+/- 15 meter), sprongen wat jongelui het meer in. Okee..niet echt iets wat wij na zouden gaan doen, maar even zwemmen klonk wel heel goed in onze oren na die lange wandeling. Omdat het een oude mijn is, werd het op veel plaatsen ineens heel erg diep. Volgens de jongens ging het tot 700 meter diep en dus niet geleidelijk. Ook vertelden ze dat tientallen jaren geleden, toen de mijn nog gebruikt werd, de mijnwerkers plotseling overvallen werden door omhoogspuitend grondwater en dat op die manier de hele mijn ondergelopen is, zelfs de machines en dergelijke zouden nog op de bodem liggen...

Vermoeid maar voldaan van de drukke dag gingen we nog een filmpje kijken in de auto. We stonden op het parkeerterrein bij dat natuurreservaat en hadden de gordijntjes (strandhanddoeken en kussenslopen) al netjes dichtgehangen. Midden in de film toen het buiten al pikkedonker was, hoorde we ineens de walkietalkies van twee politiemannen en ja hoor..niet lang daarna werd er op onze auto geklopt. Verbaasd deden we open op in de serieuze gezichten van twee agenten te kijken. Ze vroegen of wij van plan waren om daar te gaan slapen. We zeiden van wel en waren al klaar om te zeggen dat we geen bordje hadden gezien dat het verboden was, maar een agent begon ons uit te leggen dat die specifieke parkeerplek favoriet was bij drugsgebruikers en mensen die zichzelf ophangen in de bomen. Hmm...niet bepaald een goede plek. We keken elkaar aan en moesten een beetje lachen om de hele situatie, waarop diezelfde agent ons vroeg of we soms marijuana gerookt hadden! Haha :)
We ruimden natuurlijk gauw onze spullen op en reden naar een betere plek..goed verlicht met lantaarnpalen!Grappig detail:De volgende avond werdenwe door wederom politie vriendelijk verzocht niet tekamperen op het parkeerterrein. De pub waarde parkeerplaatsen bijhoorden, zag ons heel relaxed zitten met uitgeklapte stoelen en ons gasstelletje en heeft de politie gebeld, haha! Gelukkig waren ze niet boos enmochten we 20 meter verderop wel staan.

De volgende morgen: Eindelijk mochten we Brisbane gaan ontdekken! De eerste dag hebben we vooral een beetje rondgelopen om te ontdekken. Goed de straten verkennen, hier en daar een winkeltje inlopen, even internetten in de State Library en ook zijn we naar het Museum gegaan, erg interessant!Het museum herbergde namelijk 700 opgezette dieren, van mieren tot beren! Ook hadden ze alle spinnen van Australie opgezet...iets wat Annelies wat minder interessant vond.

Wat heel fijn is aan Brisbane, is dat het de enige Australische stad is dat een kunststrand heeft midden in het centrum! Die hebben we natuurlijk ook even bekeken, want met temperaturen van gemiddeld 30 graden in de afgelopen weken, zijn we regelmatig toe aan verkoeling! Na een flinke wandeling langs de hele rivieroever van de stad, hebben we goed kunnen slapen!
In totaal zijn we drie dagen in Brisbane geweest, waarin we natuurlijk nog veel hebben gezwommen, maar ook de stadsparken en de botanische tuin op Mount Coot-tha hebben belopen! We zijn hier zo actief en bezig, jullie zouden het haast niet geloven! :)

Na Brisbane was het weer tijd om verder te rijden en we namen een mooie toeristische route door de Glasshouse mountains, een bergketen dat bestaat uit oude vulkaantoppen! Op de Ngugunberg hebben we een zware maar leuk uitdagende beklimming gedaan. Ook konden we op de klim naar boven even een kijken nemen binnenin een grot, heel erg mooi! Foto's komen snel!

Via een aantal watervallen, waar we ook weer gezwommen en gewandeld hebben, kwamen we een paar dagen geleden uit bij het dorpje Maroochydore. Een leuk klein dorpje, maar erg vol met toeristen. De afgelopen dagen zijn we van Maroochydore naar Noosa gegaan (waar we nu zijn) en hebben we de dagen vooral gevuld met zwemmen in de zee en wandelen door de natuurparken. De voorspelling is dat de temperaturen voor de komende week onverminderd op min 32 graden blijven..heeft Annelies eindelijk mooi weer op haar verjaardag!

Dit was het weer even voor nu! De foto's zullen we zo snel mogelijk bij het verhaal voegen :) Hoe gaat het daar verder bij jullie? Gebeuren er nog bijzondere dingen in Nederland?? We hopen snel weer iets van jullie te horen..

Liefs!