Ghosttown Cracow
Hoi daar allemaal!
Eindelijk hebben we een momentje gevonden om even snel achter internet te kruipen! Ons laatste verhaal eindigde erbij dat wij stopten met tomatenplukken, maar dat we nog wel een week in de buurt bleven om ons loonstrookje op te halen. In die week hebben we een tour geboekt om in Bundaberg(50 km verderop)bij een natuurpark wilde schildpadden te gaan kijken. Het is de grootste broedplaats van de 'Loghead schildpad' inhet zuiderlijk halfrond! Om 18.30 moesten we verzamelen en werden we in groepen gedeeld. Zodra er activiteit werd gespot door de rangers op het strand werd er een groep erop uit gestuurd. In deze tijd van het jaar waren dit voornamelijk het uitkomen van alle nesten! Na twee uur gewacht te hebben werden we (al) geroepen en konden we in het pikkedonker naar het nest op het strand toe lopen. Daar aangekomen konden we de eerste kleine schildpadjes al zien en toen de ranger de plaat van het nest afhaalde kwamen ze met tientallen naar boven gekropen! Dat was echt ontzettend mooi om te zien hoe die schildpadjes over elkaar naar boven proberen te kruipen. Het was een succesvol nest, er zijn wel 172 eitjes uitgekomen!!! Dat is gemiddeld wat een schildpad legt. De schildpadjes werden allemaal verzameld in een kooitje zodat we ze goed konden bekijken. Ook gingen de rangers rond metvier schildpadjes zodat je ze kon aaien, foto's kon maken en kon voelen hoe sterk hun flippers zijn! Nadat iedereen zijn momentje met de schildpadjes had gehad mochten we het strand op om daar twee rijen te vormen. Degenen met een zaklantaarn mochten in het midden gaan staan om zo een rij met lichtjes te vormen. Schildpadjes zijn namelijk erg gevoelig voor licht en zo konden we ze begeleiden naar de zee. Het was echt heel speciaal om dit te zien, die tientallen schildpadjes die zo snel als ze konden naar de zee toe kropen! Zodra ze de zee bereiken kost het ze nog erg veel moeite voordat ze in het diepe water terecht komen, maar zodra ze daar zijn aangekomen zullen ze 3 dagen non stop zwemmen om naar een bepaalde stroming tussen Australie en New Zeeland te komen. Die stroming begeleid ze dan verder naar Zuid Amerika waar ze tijdelijk zullen wonen totdat ze 30 jaar zijn om dan weer terug te komen naar het strand waar ze geboren zijn om daar een nest te gaan leggen.
Het was een ervaring om niet te vergeten! Het was erg bijzonder om dit van zo dichtbij te zien en ook al waren er veel rangers en andere bezoekers, het was echt puur natuur! Met dank aan Larissa cadeau voor Anne's verjaardag hebben we een hele geslaagde avond gehad!
En gelukkig was daar dan ook de laatste dag in Childers aangebroken. Een dag waar we eindelijk ons laatste loonstrookje konden ophalen en waar we eindelijk een reactie terug kregen op een van de vele sollicitaties die we gedaan hebben. Het ging om schoonmaken en werken in de bar/keuken van een hotel/motel in een klein dorpje.. Kilkivan! Na een telefoongesprek met eigenaresse Sandi hebben we afgesproken om afgelopen dinsdag te beginnen! Via een touristische route zijn we van Childers erheen gereden en hebben we onderweg nog wat dorpjes aangedaan, zoals; Gayndah(hahaha!). Toen we aankwamen bij het hotel/motel mochten we meteen beginnen met werken door de bestelling van bier in te laden in de koeling! We dachten eerst dat het ging om een maandelijkse bestelling, maar al gauw kwamen we erachter dat dit de wekelijkse bestelling was en dat ze dus aardig kunnen drinken hier! Die middag werden we ingewerkt in de bar, waar een aantal locals meteen van de situatie gebruik maakten om ons een beetje uit te testen. Gelukkig konden wij het biertje wel tappen en hadden we al gauw de gouden regel door; ' laat ze niet wachten op hun bier zonder schuimkraag!'.
Die middag arriveerden ook twee andere backpackers die onze collega's zouden worden, twee aardige meiden uit Zweden. Het werk is voor de rest leuk, gezellig en prima te doen. Al is het soms wel erg druk, maar al met al hebben we het hier prima voor elkaar met een eigen slaapkamer, een gedeelde huiskamer(met tv en dvd's) en een schone badkamer! Ook mogen we ons ontbijt en lunch zelf maken(zoals een lekkere sandwich) en word het avondeten voor ons gekookt! We willen dit voor ongeveer 6 weken doen, zodat we hierna onze reis kunnen voortzetten en ons geen zorgen meer hoeven te maken over geld!
We werden gevraagd om op vrijdag tot maandag of dinsdag naar het andere hotel te gaan in Cracow. Daar zouden de backpackers namelijk weg gaan en op dinsdag zouden ze er andere backpackers heen sturen, maar die moesten eerst 'getraind' worden in Kilkivan. Het zou er heel erg leuk zijn en we zouden er niet meer weg willen! Enige was wel; het hotel is het enige wat er nog bewoond word in het dorp naast een aantal huizen! Cracow is namelijk een spookstadje en er wonen in het dorp een aantal tientallen mensen(rond de 80 geloven we) en in de omstreken wonen er nog eens 40... De pub word gerunt door hun zoon, Fred Junior en het uiterlijk van de pub doet echt denken aan zo'n pub die je in de films ziet. Overal op de muren en plafonds hangen allerlei voorwerpen uit oude tijden en het gehele gebouw is gemaakt van hout, wie nu bijna 100 jaar oud is. Oude verandah's, krakende vloeren, spinnenwebben in elk mogelijk hoekje en het plaatje is compleet! Het klinkt misschien vies, maar het heeft een ontzettend leuke uitstraling en de sfeer is goed. Overdag zie je niemand op straat, alle huizen in de 'hoofdstraat' zijn verlaten en er komen misschien 5 auto's langs op 1 dag, maar 's avonds kan de pub opeens erg vol zitten! Dit komt omdat er vlakbij een mijn zit waar elke dag mineralen en goud word verzameld. Die werkers vormen voornamelijk onze klantenkring!
Al met al komen we onze tijd hier goed door, want het is wel lange uren werken omdat wij hier de enige backpackers zijn. We weten nog niet zo goed wanneer we terug kunnen naar Kilkivan, waarschijnlijk dinsdag of woensdag.
We zullen zoals gebruikelijk maar weer afwachten!
Hopenlijk gaat het met jullie allemaal goed, nog steeds koude temperaturen als wij dat goed lezen??
We hopen van jullie te horen en tot snelll!!!!
Liefs,
Patty en Annelies
Reacties
Reacties
Het is zondagmorgen, de zon schijnt, de lucht is blauw met witte slierterige wolken. Hoewel het de afgelopen week nog tegen het vriespunt aan zat, 'smorgens hoor je in de straat de buren het ijs van de voorruit krabben, lijkt het nu wel dat de strenge winter aan zijn einde is gekomen. Het mag ook wel, veel mensen geven aan al die sneeuw nu toch wel zat te zijn.
Robin is zijn spreekbeurt over de tachtigjarige oorlog aan het voorbereiden en Eva heeft vanmiddag een date. Wij gaan bowlen bij opa. De boekhouding is bijgewerkt, het huis is opgeruimt en schoon. Kortom een rustige zondagmorgen.
Leuk om even jullie avonturen "bij te lezen". Natuurlijk even op Googlemaps te kijken waar het zich allemaal afspeelt en in wikipedia die schildpadden op te zoeken. Dan snap ik een beetje waar het over gaat.
Bijzonder zo'n ghosttown, ik stel me dan ook dat bankje in het dorp voor. Daar zitten twee of drie oudere mannen, pruimtabak in de wang, te wachten op voorbijgangers. Die dan ook ruim bekeken worden en nagestaart. Een scene uit een oude amerikaanse western.
Annelies nog gefeliciteerd met je verjaardag (ik ben altijd spuit elf) en Pebbles gefeliciteerd met Anne.
Tot de volgende keer,
Groet.
He dames,
Wanneer komen er weer nieuwe verhalen? Ben nieuwsgierig naar wat jullie nu uitspoken? Hier gaat alles prima. Ik had 2 toetsen en de ene is heel goed gegaan en de andere iets minder, maar ik moet voor beide een 4 hebben. Dus laten we duimen haha. Ik hoop snel weer van jullie te horen!
X
Hoi iedereen!
Ja het is inderdaad een tijd geleden dat wij een nieuw verhaal hebben gepost, maar hier gaat alles dan ook 'gewoon zijn gangetje'! We zijn nog steeds aan het werk in Kilkivan, dus niet veel nieuws te vertellen! Al hebben we komende zaterdag een grote feestdag met een box tent, en ze zeggen dat er wel 300 mensen kunnen komen! Dat word een leuk feestje... dus daar zullen we dan ook zo gauw mogelijk een verhaal van posten! Na deze week willen we ook verder reizen. Fraser Island en de Whitsunday Islands staan voor de deur.. dus dan zullen er weer genoeg verhalen(en foto's!) komen!
Tot snel dus!
Liefs, Patty en Annelies
P.S. verhalen gehoord over een cycloon aan de oostkust van Australie? Wij zaten er 300 km vanaf, het was groot nieuws hier. Maar gelukkig nam dat grote ding al in kracht af naarmate hij de kust naderde. De enige gevolgen voor ons zijn wat regen en een beetje wind.. maar voor de rest zal hij ons voorbij gaan!
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}