Hallo daar allemaal!

Inmiddels een paar weken later en we schrijven nu vanaf een heel andere plek dit reisverhaal! We zijn namelijk op donderdag aangekomen in Darwin! Zo'n 2600 km van Cairns! Die we de afgelopen week allemaal bereden hebben..

De dag na terugkomst van de Whitsunday's zijn we meteen verder gegaan naar het noorden. We konden veel kilometers maken want de omgeving was niet zo bijzonder totdat we bij een National Park aankwamen waar we heerlijk verkoeling konden zoeken in een rockpool! Het water daarvan is echt ijskoud, maar de omgeving prachtig dus we waagden toch maar een duik. Heerlijk! In de tweede rockpool was zelfs door de rotsen een soort bubbelbad in het water ontstaan. De verleiding kon Anne daarvan natuurlijk niet weerstaan wat een leuke foto opleverde.

Via de Atherthon Tablelands reden we naar Cairns. Een ruime binnendoor weg die inlands door heuvels en bergen voert en langs tal van watervallen gaat. Dat klonk ons wat spannender dan de highway! En dat was het! Weer heerlijk genoten van alle drie de watervallen. Na de watervallen leidde de route ons naar twee reuzachtige bomen; The Curtain Fig Tree en The Cathedral Fig Tree. Beide bomen waren minimaal 500 jaar oud en om jullie een idee te omgeving van de laatste genoemde; de boom is zo groot dat 24 mensen(met gespreide armen) niet genoeg is om een rondje te maken, het bladerdek is zo groot als twee olympische zwembaden en alle blaadjes daarvan wegen net zoveel als een gemiddelde auto. We hebben er echt met open mond naar staan kijken..

Hierna bereikten we Cairns door middel van zijn erg drukke voorsteden. Dat was wel weer even wennen na al die rustige dorpjes en we vonden het allebei meteen al niets. Toch heeft de stad wel een fijne vakantiesfeer, heerlijk warm, palmbomen langs de esplanade, hordes touristen en de hoognodige lagoon! Dit is een soort aangelegd zwembad gratis voor iedereen ter afkoeling! Wij vonden dat heerlijk, maar verder had Cairns ons na een wandeling in de Botanische Tuin ons niet veel te bieden. Je kunt er vooral geld uitgeven!

Op weg naar Cape Tribulation maakten we een stop bij een leuk bergdorpje genaamd Kuranda. De weg erna toe was al hoofdtollend, wel 15 kilomter scherpe haarspelbochten en steile hellingen. Erg mooi, maar na 30 minuten wel lichtelijk misselijkmakend. Kuranda bleek een nog groter hippiedorp dan een dorp die we eerder hadden bezocht(Nimbin). Overal markten die voornamelijk wierook, kleurige tapijten, kaarsjes en meditatie cd's verkochten. De sfeer was erg relaxt en wij vonden het ook erg leuk om uren door dit dorpje te struinen en alle markt kraampjes te bekijken met hun soms gekke producten zoals kangeroe ballen en krokodillen poten.

De volgende dag was voor ons weer een andere higlight aangebroken, namelijk; Cape Tribulation. Dit was voor ons het noordelijkste puntje van Queensland waar wij heen zouden gaan en verhalen hadden ons er helemaal enthousiast over gemaakt. Met een 2,5 minuten durend pondje werden we over de rivier heen vervoerd waarna de tocht kon beginnen. Aan de overkant aangekomen leek het meteen alsof we in een andere wereld waren beland. Dicht begroeid regenwoud langs en over de weg, zelfs een waterval stroomde over het wegdek. De stranden leken wel van een onbewoond eiland, met dik regenwoud wat direct naast het wilde strand begint. Het was er prachtig om rond te rijden over de erg smalle wegen en om per voet de wouden te verkennen. Echt een hoogtepunt van die week.

De volgende dag stonden we een beetje gespannen op, want onze tocht naar de outback zou gaan beginnen! Zo'n 2600 kilometer stond er voor onze neus, bestaande uit 1 geasfalteerde weg en.... verder niets. Stof stof stof, hier en daar een struikje en hitte.. dat was wat wij verwachtten! Bleek aardig te kloppen, al waren er her en der zelfs wat bossen te bekennen! En overal koeien! Op de weg zelfs want zoveel km's aan hek leggen ze niet aan! Kilometers zonden ook maar 1 bocht en na 450 km eindelijk weer eens een vorm van beschaving; een miniscuul dorpje met een paar ingevallen huizen en een benzinepomp. In het begin is het nog wel leuk en spannend, maar na 2 dagen en 800 km achter de rug begint de verveling toch echt toe te slaan. Anne begon Patty maar voor te lezen uit boeken wat resulteerde dat wij nu al 2 boeken hebben uitgelezen in 4 dagen. Ons record tot nu toe is op 1 dag 621 km te rijden. En dat met maar 1 bestuurdster(officieel dan ;)) en een snelheid van 100 km p/u! Maar het was erg leuk om de borden met ' Darwin 642 km ' te zien.. we kwamen steeds dichterbij! Maar eerst stond een andere highlight op het programma; Kakadu National Park. We verwachtten er allebei veel van en we konden niet wachter eraan te beginnen. Kakadu is het bekendste Nationale Park van Australie en tevens ook de grootste. Het staat op de World Heritage Lijst voor de natuur en cultuur vanwege de lange Aboriginal geschiedenis. Helaas kwamen we erachter dat er sinds dit jaar toegansgelden werden gevraagd van maar liefst 25 dollar per persoon maar we probeerden daar niet te lang bij stil te staan en gewoon te gaan genieten. Toch kwamen we al gauw nog een teleurstelling tegen, want onlangs dat we ons al ruimschoots in het droge seizoen bevinden waren wel 80% van de wegen en wandelpaden in Kakadu gesloten. Alleen de hoofdweg was open... we zouden zien. We begonnen enthousiast met de eerste wandelingen... tja wat kunnen we daar over zeggen. Of de bordjes gestolen, of ze wilden ons expres laten verdwalen. Bovendien vonden wij deze natuur nou niet zo verschillen van wat we de afgelopen 2500 kilometer hadden gezien.. Dat was helaas dus nog geen succes. Maar we probeerden positief te blijven en reden naar Nourlangie waar Aboriginal Rockart te zien zou zijn. We begonnen aan een wandelpad over en door rotsen heen en al snel zagen we de eerste tekeningen. Erg indrukwekkend en interessant om te zien, langs het wandelpad konden we ons de ogen de kost geven door een aantal plekken waar de tekeningen te zien waren. Een groot succes en met een tevreden gevoel en met een bijna volle memory kaart zijn we weer de auto ingestapt. Dit bleek het laatste wat wij konden zien in Kakadu en eigenlijk vonden we het ook niet erg om het park diezelfde dag weer uit te rijden.

Zodoende arriveerden wij de volgende dag in Darwin! Een gemiddelde stad langs de zee waar niet echt lekker te zwemmen valt, vanwege alle kwallen! We proberen hier ons te vermaken met een museum(die erg leuk was!), een oude gevangenis die we konden bezoeken, internetten en een beetje hangen bij een aangelegd meer. Dat laatste is wel nodig, want het is hier ONTZETTEND HEET. Het is hier zo'n 33 graden, maar omdat we in het noorden zijn is het zo benauwd/vochtig dat het aanvoelt alsof je in een plantenkas staat waar ook nog eens een aantal touringsbussen met de warme motor op je staan te blazen... voelt het alsof het 45 graden is! Vooral 's avonds is het een hel waardoor we op 1 nacht van ellende de auto weer omgebouwd hebben en een stukje zijn gaan rijden om alleen de airco te voelen.

Voorbereidingen voor Bali zeggen we dan maar.. want daar zou het misschien nog wel eens wat erger kunnen zijn met een benauwdheid van 95%! Nu is het dus wachten tot dinsdag, want dan vliegen we omstreeks 17.00 naar Bali! We hebben er onwijs veel zin in en we zien elke dag al talloze vliegtuigen opstijgen vanaf het vliegveld en we kunnen echt bijna niet meer wachten!

Hopenlijk binnen een week of twee een vervolg en dan natuurlijk de foto's van Bali!

Tot snel iedereen!

Liefs,

Patty en Annelies