Ghosttown Cracow
Hoi daar allemaal!
Eindelijk hebben we een momentje gevonden om even snel achter internet te kruipen! Ons laatste verhaal eindigde erbij dat wij stopten met tomatenplukken, maar dat we nog wel een week in de buurt bleven om ons loonstrookje op te halen. In die week hebben we een tour geboekt om in Bundaberg(50 km verderop)bij een natuurpark wilde schildpadden te gaan kijken. Het is de grootste broedplaats van de 'Loghead schildpad' inhet zuiderlijk halfrond! Om 18.30 moesten we verzamelen en werden we in groepen gedeeld. Zodra er activiteit werd gespot door de rangers op het strand werd er een groep erop uit gestuurd. In deze tijd van het jaar waren dit voornamelijk het uitkomen van alle nesten! Na twee uur gewacht te hebben werden we (al) geroepen en konden we in het pikkedonker naar het nest op het strand toe lopen. Daar aangekomen konden we de eerste kleine schildpadjes al zien en toen de ranger de plaat van het nest afhaalde kwamen ze met tientallen naar boven gekropen! Dat was echt ontzettend mooi om te zien hoe die schildpadjes over elkaar naar boven proberen te kruipen. Het was een succesvol nest, er zijn wel 172 eitjes uitgekomen!!! Dat is gemiddeld wat een schildpad legt. De schildpadjes werden allemaal verzameld in een kooitje zodat we ze goed konden bekijken. Ook gingen de rangers rond metvier schildpadjes zodat je ze kon aaien, foto's kon maken en kon voelen hoe sterk hun flippers zijn! Nadat iedereen zijn momentje met de schildpadjes had gehad mochten we het strand op om daar twee rijen te vormen. Degenen met een zaklantaarn mochten in het midden gaan staan om zo een rij met lichtjes te vormen. Schildpadjes zijn namelijk erg gevoelig voor licht en zo konden we ze begeleiden naar de zee. Het was echt heel speciaal om dit te zien, die tientallen schildpadjes die zo snel als ze konden naar de zee toe kropen! Zodra ze de zee bereiken kost het ze nog erg veel moeite voordat ze in het diepe water terecht komen, maar zodra ze daar zijn aangekomen zullen ze 3 dagen non stop zwemmen om naar een bepaalde stroming tussen Australie en New Zeeland te komen. Die stroming begeleid ze dan verder naar Zuid Amerika waar ze tijdelijk zullen wonen totdat ze 30 jaar zijn om dan weer terug te komen naar het strand waar ze geboren zijn om daar een nest te gaan leggen.
Het was een ervaring om niet te vergeten! Het was erg bijzonder om dit van zo dichtbij te zien en ook al waren er veel rangers en andere bezoekers, het was echt puur natuur! Met dank aan Larissa cadeau voor Anne's verjaardag hebben we een hele geslaagde avond gehad!
En gelukkig was daar dan ook de laatste dag in Childers aangebroken. Een dag waar we eindelijk ons laatste loonstrookje konden ophalen en waar we eindelijk een reactie terug kregen op een van de vele sollicitaties die we gedaan hebben. Het ging om schoonmaken en werken in de bar/keuken van een hotel/motel in een klein dorpje.. Kilkivan! Na een telefoongesprek met eigenaresse Sandi hebben we afgesproken om afgelopen dinsdag te beginnen! Via een touristische route zijn we van Childers erheen gereden en hebben we onderweg nog wat dorpjes aangedaan, zoals; Gayndah(hahaha!). Toen we aankwamen bij het hotel/motel mochten we meteen beginnen met werken door de bestelling van bier in te laden in de koeling! We dachten eerst dat het ging om een maandelijkse bestelling, maar al gauw kwamen we erachter dat dit de wekelijkse bestelling was en dat ze dus aardig kunnen drinken hier! Die middag werden we ingewerkt in de bar, waar een aantal locals meteen van de situatie gebruik maakten om ons een beetje uit te testen. Gelukkig konden wij het biertje wel tappen en hadden we al gauw de gouden regel door; ' laat ze niet wachten op hun bier zonder schuimkraag!'.
Die middag arriveerden ook twee andere backpackers die onze collega's zouden worden, twee aardige meiden uit Zweden. Het werk is voor de rest leuk, gezellig en prima te doen. Al is het soms wel erg druk, maar al met al hebben we het hier prima voor elkaar met een eigen slaapkamer, een gedeelde huiskamer(met tv en dvd's) en een schone badkamer! Ook mogen we ons ontbijt en lunch zelf maken(zoals een lekkere sandwich) en word het avondeten voor ons gekookt! We willen dit voor ongeveer 6 weken doen, zodat we hierna onze reis kunnen voortzetten en ons geen zorgen meer hoeven te maken over geld!
We werden gevraagd om op vrijdag tot maandag of dinsdag naar het andere hotel te gaan in Cracow. Daar zouden de backpackers namelijk weg gaan en op dinsdag zouden ze er andere backpackers heen sturen, maar die moesten eerst 'getraind' worden in Kilkivan. Het zou er heel erg leuk zijn en we zouden er niet meer weg willen! Enige was wel; het hotel is het enige wat er nog bewoond word in het dorp naast een aantal huizen! Cracow is namelijk een spookstadje en er wonen in het dorp een aantal tientallen mensen(rond de 80 geloven we) en in de omstreken wonen er nog eens 40... De pub word gerunt door hun zoon, Fred Junior en het uiterlijk van de pub doet echt denken aan zo'n pub die je in de films ziet. Overal op de muren en plafonds hangen allerlei voorwerpen uit oude tijden en het gehele gebouw is gemaakt van hout, wie nu bijna 100 jaar oud is. Oude verandah's, krakende vloeren, spinnenwebben in elk mogelijk hoekje en het plaatje is compleet! Het klinkt misschien vies, maar het heeft een ontzettend leuke uitstraling en de sfeer is goed. Overdag zie je niemand op straat, alle huizen in de 'hoofdstraat' zijn verlaten en er komen misschien 5 auto's langs op 1 dag, maar 's avonds kan de pub opeens erg vol zitten! Dit komt omdat er vlakbij een mijn zit waar elke dag mineralen en goud word verzameld. Die werkers vormen voornamelijk onze klantenkring!
Al met al komen we onze tijd hier goed door, want het is wel lange uren werken omdat wij hier de enige backpackers zijn. We weten nog niet zo goed wanneer we terug kunnen naar Kilkivan, waarschijnlijk dinsdag of woensdag.
We zullen zoals gebruikelijk maar weer afwachten!
Hopenlijk gaat het met jullie allemaal goed, nog steeds koude temperaturen als wij dat goed lezen??
We hopen van jullie te horen en tot snelll!!!!
Liefs,
Patty en Annelies
alleen even nieuwe contactgegevens
Hoi!
We hebben helaas geen tijd voor een verhaal, maar we wilden wel even kwijt dat we werk hebben gevonden bij een Hotel/motel in Kilkivan, een typisch Australisch gehucht ergens in Queensland. We zullen hier, als het aan ons ligt, zo'n 6 weken blijven, dus vandaar dat we jullie even de contactgegevens daarvan wilden geven.
Fred & Sandi
Kilkivan Hotel/ Motel
19 Bligh St
Kilkivan
Queensland 4600
Telefoonnummer: (+61)7 54841125
Dus mocht het nodig zijn (hopelijk niet natuurlijk), dan is bekend. Een update/verhaal over wat we hier precies doen etc. komt zo snel mogelijk!
Liefs!
Slavenkamp
In het laatste bericht van ons konden jullie lezen dat we heel blij waren eindelijk werk gevonden te hebben. Inmiddels zijn we ruim een week verder en is er op dat gebied het een en ander veranderd...vandaar even deze update!
Vorige week vrijdag zijn we dus zoals geschreven naar het caravan park Sugar Bowl gegaan. Hier zouden ze werk organiseren voor backpackers, voornamelijk in de tomatenvelden. Na een dagje wachten konden we al aan de slag! We zouden 'Buckets' gaan plukken (oftewel emmers vullen). Van te voren hadden we al veel verhalen gehoord over het zware werk van fruitplukken, dus we hadden onszelf erop ingesteld om keihard te werken.
Eerst moesten we onszelf nogsettlen op de camping, we betaalden de $190 en reden de zandvlakte op dat de bestemming voor de backpackers was. Stel jezelf een redelijk groot stuk rood zand voor met hier en daar een plukje gras en dan heb je de camping wel ongeveer in beeld. Geen bomen, geen tegels, geen weg, gewoon zand. We parkeerden onze auto naast een vervallen schuurtje, hopende dat deze wat schaduw zou geven, en wilde de camping ontdekken. Al gauw bleek dat er niet veel te ontdekken was, omdat er simpelweg niets te doen was en het enige gebouwtje de douches bleken te zijn. Ook bleek bij nadere inspectie dat het vervallen schuurtje onze keuken was. Gemaakt van oud zeil, golfplaten en wat houten balken, leek het meer op een grofvuilstortplaats dan een plek om je eten te bereiden. Maargoed, inmiddels zijn wij als backpackers wel wat gewend en vonden we een koelkast, waterkoker en een televisie metdrie zenders al heel luxe.
We gingen vroeg naar bed aangezien onze wekker om half vier alweer af zou gaan! Om 04.15 zou namelijk de bus vertrekken om ons te laten beginnen aan de eerste werkdag. Pas om zes uur zouden we daadwerkelijk beginnen met werken en dat hield in: emmers volplukken, $1.55 per emmer. Vol goede moed gingen we de enorme rijen afwerken en hadden we al gauw wat trucjes om de emmers voller te doen lijken...
Het werk viel ons aardige mee, al waren we, toen we eind van de middag pas weer op de camping liepen, wel ontzettend moe en slap van het bukken, slepen en tillen.
De volgende dag hadden we al een soort promotie te pakken en zouden we op een machine gaan werken, met twee grote voordelen: per uur betaald krijgen ($15) en veel kunnen zitten. De machine heeft namelijk twee grote armen waar voor elke rij twee stoeltjes onder hangen. Twee mensen zitten daar dan op terwijl ze plukken en een derde persoon loopt erachteraan voor de achtergebleven tomaten. Het tempo lag erg hoog en we konden duidelijk merken dat we dit keer in de baas z'n tijd werkte. Bij de emmers, wanneer je per emmer betaald werd, moest je soms uren wachten en leek niemand z'n best te doen om je te kunnen laten beginnen. Maar met de machines kregen we haast te maken met een regime dat ons flink achter de broek aan zat.
Vanaf die tweede dag kregen we echt door dat er heel wat zaken niet klopte aan deze werkplek. Ze schreven minder uren op dan we daadwerkelijk werkte, schreeuwden de hele dag naar je om je nog harder te laten werken. Al stond de leidinggevende op een meter afstand, ze leken enkel te kunnen schreeuwen en commanderen. Ook kregen we te maken met seksistische 'grapjes' en hoorden we zelfs een leidinggevende iemand bedreigen. De druppel kwam voor ons toen we een dag hadden waarop we 12 uur lang al aan het werk waren, in totaal 30 min pauze hadden gehad en ze bijna een uur minder werk hadden opgeschreven. Daar werd wat van gezegd, maar we kregen de volgende reactie terug: 'Ehh..Tja, jullie leidinggevende heeft het doorgeven dus dan klopt het'. Als kers op de taart waren ze vergeten het busje te bellen zodat we pas na half acht terug waren, van 04.15 tot 19.30 bezig geweest behandeld als een stel werkpaarden...we hadden het echt helemaal gehad.
Vandaar dat we toen ook hebben besloten te stoppen. We hebben ons uitgeschrevenbij de camping en zijn de omgeving gaan verkennen. Helaas moesten we even een weekje volmaken omdat we moesten wachten op ons loon, dat morgen (vrijdag) voor de laatste keer binnen moet komen. In dat weekje wachten zijn we in Bundaberg geweest, waar we heel wat regen hebben gehad. Stortbuien van acht uur aaneen zorgden ervoor dat we echt gebonden waren aan de auto. Van ellende zijn we maar naar een parkeerterrein van een grote supermarktketen gegaan om daar droogte kunnen staan, wehebben er ook overnacht, haha! :)
In Bundaberg hebben we trouwens voor aankomende vrijdag (morgen dus) een soort tour geboekt. We moeten dan om half zeven 's avonds naar een natuurreservaat gaan om door een ranger meegenomen te worden naar de plek waar tientallen babyschilpadjes uit hun eieren omhoog kruipen. Hopelijk zullen we er wat zien, want dat is nooit zeker natuurlijk. We zijn al voorbereid voor enkele uren wachten.....maar dat deert ons niet, we zijn echt heel benieuwd!!
Eergisteren zijn we een stukje verder gereden naar Gin Gin, een mini dorpje waar we ook hebben overnacht.Ook hebben we hier bij een truckerscafe heerlijk kunnen douchen (na vijf dagen....).
Vandaag zijn we weer teruggekomen in Childers waar we onze post en loon zullen ophalen en dan kunnen morgen eindeljk weer verder met onze roadtrip door Australie!
Zoals gezegd, even een korte update, hopelijk binnenkort meer avontuurlijke en spannende verhalen. ////(toen ik (patty) de vorige zin getypt had, sprong Annelies ineens overeind, grist ze het toetsenbord uit mijn handen en schreef het volgende: ...)
@ Note van Annelies; Op vrijdagavond vorige week besloten we nog 1 nachtje in Childers te slapen op het relaxte rest area.'S avonds waren we lekker Prison Break aan het kijken in de auto met de deur op een kier, omdat het zo warm word in de auto! Maar helaas hield de batterij van de laptop het niet meer vol, maar voordat het beeld opeens uitviel zag Patty wat in haar ooghoeken... Ik voelde dat Patty mij zachtjes weg begon te duwen, volgde haar blik naar het plafond van de auto en zag daar een paar harige pootjes! Ik wist niet hoe snel ik uit de auto moest klimmen, maar omdat ik geen schoenen aan had ben ik gillend op het dak van de auto geklommen. Omdat net die dag ervoor ons lampje kapot was gegaan had Patty er nog wat moeite mee om de spin goed te vangen met een plastic beker, maar eindelijk zat hij er dan in! Om mijzelf te confronteren hebben we dat ding mee genomen naar de verlichtte W.C. om hem eens goed te bekijken. Wel 10 centimeter, bruin, harig en een groot en dik lijf... brrr! En dan te denken dat dat beest recht boven mijn hoofd zat!!! Maar waar ik wel erg trots op ben is dat ik het bakje met dat beest nog even heb durven vastpakken, voordat wij hem door het toilet gingen spoelen. Helaas bleek dat nog niet erg makkelijk, na wel 5 keer proberen zwom hij alsnog terug en probeerde hij uit de w.c. te klimmen! Na wat toiletpapier er bijgegooid te hebben en de doorspoelknop extra lang ingedrukt te hebben verdween hij dan eindelijk in de toiletpot! Na een grondige inspectie van de auto door Patty durfde ik er ook weer in te slapen. Hopenlijk was dit de eerste en de laatste keer dat wij op deze manier een bezoeker kregen!!!
Zo, dit was 'em dan echt! We zijn ook heel erg benieuwd naar wat er allemaal gebeurd in Nederland en met jullie, dus houd ons vooral op de hoogte! Vinden we erg leuk om te lezen!!
Sterkte met de aanhoudende kou daar (hihihi) en heel veel liefs van Annelies & Patty
Nog even en we zullen over tomaten gaan dromen
Hoi daar allemaal!
Jaja wat een gekke titel. Het heeft alles te maken met het feit dat wij WERK gevonden hebben!!!!! Eindelijk!
Toen we vanaf Hervey Bay verder naar het noorden reisden hadden wij al gelezen dat Childers en Bundaberg twee dorpen waren waar je goed op zoek kon gaan naar fruitplukwerk. Al waren wij hier wat sceptisch over, vanwege ons retourtje naar Griffith, we hadden de hoop op werk nog steeds niet opgegeven! Elk beschikbaar minuutje achter internet zaten we wel werk te zoeken...
Maar zoals gezegd kwamen we aan in Childers en we hoorden dat we naar een Caravan Park moesten om het daar na te vragen. De parkeigenares verzekerde ons er meteen van dat er genoeg werk was! Eigenlijk konden we donderdag al aan de slag, maar de boer belde af; ze hadden donderdag een 'day off''. Een voorwaarde was wel dat we moesten overnachten op de camping.. maar een veilige plaats, een keuken en elke dag onbeperkt douchen is ook niet zo erg. Een vervelend detail was wel... om 4.15 in de morgen zouden we met de bus naar het werk gebracht worden!! Vanochtend liep dus om 3.30 de wekker af en werden we met zijn allen(er zijn nogal wat backpackers hier) ingeladen in een bus om naar het werk gereden te worden.
Na 30 minuten rijden(australische stijl) over landweggetjes werd de weg een zandweg en zagen we de rijen met struiken opdoemen. Het was wel erg mooi om de zon op te zien komen in al dat stof en de donkere sillouetten van alle 'werkers'. Na veel onduidelijkheid, want uitleggen doen ze niet aan, konden we gaan beginnen. Je hebt een soort bak, prullebak formaat, die je moet vullen met de juiste tomaten die aan de struiken hangen. Per bak krijg je dan $ 1,80(en we weten niet of daar de Tax nog van af moet haha). In het begin deden we allebei ongeveer 10 minuten over 1 bak, maar zodra de zon opkwam begon het toch wel een heel vervelend werkje te worden. Wat hebben wij het warm gehad zeg! Gelukkig was het vandaag niet zo'n lange dag, rond 12.00 werden we weer naar de camping gereden waar we meteen onder de douche zijn gesprongen. We zaten echt van top tot teen onder het zand en de modder en na hard boenen zijn onze handen nog steeds zwart....
Maar we zijn allebei zo blij dat we werk gevonden hebben en echt wat geld verdienen nu. We hopen dit dan ook sowieso een week te kunnen doen. Als het vol te houden is willen we dit zelfs 2 weken doen. Het blijkt dat je na een aantal fruitplukdagen soms 'geupgraded' kan worden naar een betere baan, zoals fruit sorteren en inpakken in schuren enzo! We zullen zien!
Nou dit was even weer een snelle update van ons! De komende week zullen we dan in ieder geval in Childers blijven en zal er niet veel veranderen hier.. dus een reisverhaal de komende week zit er denken wij niet in!
Namens Annelies heeeeelll erg bedankt voor alle leuke felicitaties. Deed me heel erg goed dat er felicitaties kwamen uit NL, immers in Australie wist alleen Patty dat ik jarig was en dat was wel een beetje gek hoor! Dank jullie welll!!
Kus,
Patty en Annelies
Kwallenbeten, politie en afkoeling zoeken
Hoi iedereen!
Het is weer even een tijdje geleden en ondertussen is er best wat gebeurd! Het is dus ook weer een behoorlijk verhaal geworden, hopelijk vervelen wij jullie nog niet! Zo zijn wij Brisbane wezen ontdekken, zijn wij in korte tijd twee keer met de politie in aanraking gekomen, zwommen we kwallen tegen het lijf en hebben we een berg beklommen!
Eerst maar even verder waar we gebleven waren. In het laatste verhaal is te lezen dat we het kustplaatsje Coffs Harbour gingen verlaten voor het drukkere en meer bekende Byron Bay. Na een leuke autorit, er is altijd genoeg te zien onderweg, kwamen we aan in, zoals de lonely planet het noemt: het walhalla voor backpackers. En al gauw zagen we waarom. De straten van het relatief kleine dorpje waren overvol met rommelige en verroestte busje, vaak met graffitiverf aan de buitenkant, onmiskenbaar het transport van de gemiddelde backpacker. In elke hoek, op elk grasveldje, op de zebrapaden en vooral bij het strand en in de tientallen bars en cafe's zag je ze: mede-backpackers. Tot dan toe waren wij vaak de enige geweest, soms kwamen we wel wat backpackers tegen, maar nog nooit hadden we toestanden zoals in Byron Bay gezien. Parkeerplekken waren nauwelijks te krijgen en we kregen echt het gevoel dat we niet iets bijzonders aan het doen waren. Backpacken?Rondrijden en slapen in je auto? Overal zag je ze en eigenlijk vonden we dat niet heel leuk..
We hebben natuurlijk wel rondgekeken in het dorp en zijn zelfs wezen wandelen naar het meest oosterlijke puntje van Australie! De kustlijn is echt prachtig, hoe toeristisch dat specifieke stukje misschien ook was. Gigantische rotswanden en knallende golven. We hebben onszelf dan ook goed vermaakt in de zee, duikend onder de golven door.
Byron Bay was gezellig en mooi, maar waarschijnlijk door de benauwende drukte, hadden we het ook snel gezien. We trokken landinwaarts richting het hippie-dorp Nimbin. Al voordat we uberhaubt de auto hadden, hoorden we van verschillende mensen al dat we daar ECHT heenmoesten, dus we waren erg benieuwd. Het was een aardig stukje van de kust verwijderd en we kwamen dan ook al snel weer in bergachtig gebied. Steile en bochtige weggetjes waar de tegenliggers je tegemoet komen denderen (inclusief vrachtwagens) en echt piepkleine dorpjes waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Zo kwamen we bijvoorbeeld in Dunoon, dat praktisch bestaat uit 1 straatje. We reden erdoor omdat we op zoek waren naar een slaapplek, maar we waren er met 2 minuten al doorheen dus dat was geen succes. Wel zagen we een man die op zijn paard naar de General Store ging en zijn paard vastbond aan een paal langs de weg! Het paard stond braaf te wachten op zijn baasje, terwijl hij keurig ineen parkeerplek stond! Heel grappig om te zien! :)
De volgende dag bereikte we Nimbin. Wederom een heel klein dorpje, al bestond deze uit twee straten, maar er was genoeg om naar te kijken. Er waren heel veel kleine winkeltjes die eigenlijk allemaal een beetje hetzelfde assortiment hadden. Wat je voornamelijk kan kopen in Nimbin is; kleding van biologisch materiaal, tasjes van gerecycled plastic, hoedjes gemaakt van hennep, posters met wietplantjes of bob Marley en natuurlijk allerlei attributen om jointjes te roken. In vrijwel elke winkel zag je ook verschillende petities liggen waar je kon tekenen voor de legalisatie van softdrugs. In Australie en dus in Nimbin, is softdrugs verboden en vooral de mensen uit Nimbin vinden dat zo'n beetje de grootste misdaad tegen de mensheid ooit gepleegd. In het Nimbin museum, dat wij natuurlijk ook bezocht hebben, kon je de geschiedenis van hun strijd voor legalisatie bekijken. Al was de boodschap van het museum ons iets te hippie-achtig, het museum was ontzettend leuk vormgegeven, werkelijk elk hoekje en stukje muur hadden ze versierd, beplakt of geschilderd! Heel creatief!
Al met al vonden we Nimbin een beetje over de top en is het denken we, vooral een toeristische trekpleister geworden in plaats van het echte hippieleven dat je er in de jaren zestig/zeventig kon vinden. Ook zijn wij natuurlijk Amsterdam gewend, dus keken wij er ook niet zo van op toen een vrouw ons wietkoekjes wilde verkopen.
Met Nimbin achter ons reden we weer richting de kust, waar de zon onverstoord aan het schijnen blijft. In de afgelopen weken hebben we nauwelijks dagen gehad die minder warm dan 30 graden waren. Langs de kust is het dan ook heerlijk en zwemmen doen we regelmatig. Via Uki en Murwillumbah kwamen we in Tweed Heads terecht, de eerste grotere plaats. Tweed Heads is vergroeid met het dorpje Coolangatta en dat levert gekke situaties op omdat Coolangatta in Queensland ligt en Tweed Heads nog in New South Wales. Zo'n grens door een dorpje is natuurlijk erg grappig, maar het wordt een beetje bizar als je weet dat Queensland de klok een uur achteruit heeft staan! Ook in Tweeds Heads hebben we heerlijk gezwommen in de warme zee(25Gr!)....jammer alleen dat Pattytegen een kwalzwom (of andersom natuurlijk). Op haar armenen onderug kwamen al gauw rijtjes metkleine bultjes, gespaard met een prikkend gevoel, maar het was zeker weten eenBluebottle kwal en die zijn totaal ongevaarlijk.
Na een eindje rijden via onder andere Surfers Paradise en Mount Tamborine (een berg waar we een nogal avontuurlijke wandeling op hebben gemaakt ;), kwamen we dan eindelijk binnen handbereik van Brisbane. Het was echter al wat later dus stopten we bij een mooi groen stukje op de kaart in een van de voorsteden. Het was een natuurreservaat met wat stroompjes en vijvertjes en we snapten maar niet waarom er zoveel mensen met zwemspullen langsliepen. We vroegen het aan twee jongens die compleet met reddingsvesten en flippers langs ons liepen. Ze vertelden over een oude mijn die niet ver was waar het water kristalhelder zou zijn. Nieuwsgierigheid nam het over bij ons en we namen dezelfde route als de twee jongens....het bleek echter een flinke wandeling van een half uur te zijn, maar waar we uitkwamen.. Eerst zagen we een groot hekwerk met metersgrote borden waarop in grote rode letters 'No swimming', 'DANGER' en 'Keep Out' te lezen was. Zoals we als zeiden, wij zijn nieuwsgierig..dus liepen we door. En wat we zagen was echt prachtig! Gigantische rotswanden omringden een groot meer. We zagen vaders hun kinderen van de rotsen naar beneden in het watergooien en verderop, bij de hogere rotsen (+/- 15 meter), sprongen wat jongelui het meer in. Okee..niet echt iets wat wij na zouden gaan doen, maar even zwemmen klonk wel heel goed in onze oren na die lange wandeling. Omdat het een oude mijn is, werd het op veel plaatsen ineens heel erg diep. Volgens de jongens ging het tot 700 meter diep en dus niet geleidelijk. Ook vertelden ze dat tientallen jaren geleden, toen de mijn nog gebruikt werd, de mijnwerkers plotseling overvallen werden door omhoogspuitend grondwater en dat op die manier de hele mijn ondergelopen is, zelfs de machines en dergelijke zouden nog op de bodem liggen...
Vermoeid maar voldaan van de drukke dag gingen we nog een filmpje kijken in de auto. We stonden op het parkeerterrein bij dat natuurreservaat en hadden de gordijntjes (strandhanddoeken en kussenslopen) al netjes dichtgehangen. Midden in de film toen het buiten al pikkedonker was, hoorde we ineens de walkietalkies van twee politiemannen en ja hoor..niet lang daarna werd er op onze auto geklopt. Verbaasd deden we open op in de serieuze gezichten van twee agenten te kijken. Ze vroegen of wij van plan waren om daar te gaan slapen. We zeiden van wel en waren al klaar om te zeggen dat we geen bordje hadden gezien dat het verboden was, maar een agent begon ons uit te leggen dat die specifieke parkeerplek favoriet was bij drugsgebruikers en mensen die zichzelf ophangen in de bomen. Hmm...niet bepaald een goede plek. We keken elkaar aan en moesten een beetje lachen om de hele situatie, waarop diezelfde agent ons vroeg of we soms marijuana gerookt hadden! Haha :)
We ruimden natuurlijk gauw onze spullen op en reden naar een betere plek..goed verlicht met lantaarnpalen!Grappig detail:De volgende avond werdenwe door wederom politie vriendelijk verzocht niet tekamperen op het parkeerterrein. De pub waarde parkeerplaatsen bijhoorden, zag ons heel relaxed zitten met uitgeklapte stoelen en ons gasstelletje en heeft de politie gebeld, haha! Gelukkig waren ze niet boos enmochten we 20 meter verderop wel staan.
De volgende morgen: Eindelijk mochten we Brisbane gaan ontdekken! De eerste dag hebben we vooral een beetje rondgelopen om te ontdekken. Goed de straten verkennen, hier en daar een winkeltje inlopen, even internetten in de State Library en ook zijn we naar het Museum gegaan, erg interessant!Het museum herbergde namelijk 700 opgezette dieren, van mieren tot beren! Ook hadden ze alle spinnen van Australie opgezet...iets wat Annelies wat minder interessant vond.
Wat heel fijn is aan Brisbane, is dat het de enige Australische stad is dat een kunststrand heeft midden in het centrum! Die hebben we natuurlijk ook even bekeken, want met temperaturen van gemiddeld 30 graden in de afgelopen weken, zijn we regelmatig toe aan verkoeling! Na een flinke wandeling langs de hele rivieroever van de stad, hebben we goed kunnen slapen!
In totaal zijn we drie dagen in Brisbane geweest, waarin we natuurlijk nog veel hebben gezwommen, maar ook de stadsparken en de botanische tuin op Mount Coot-tha hebben belopen! We zijn hier zo actief en bezig, jullie zouden het haast niet geloven! :)
Na Brisbane was het weer tijd om verder te rijden en we namen een mooie toeristische route door de Glasshouse mountains, een bergketen dat bestaat uit oude vulkaantoppen! Op de Ngugunberg hebben we een zware maar leuk uitdagende beklimming gedaan. Ook konden we op de klim naar boven even een kijken nemen binnenin een grot, heel erg mooi! Foto's komen snel!
Via een aantal watervallen, waar we ook weer gezwommen en gewandeld hebben, kwamen we een paar dagen geleden uit bij het dorpje Maroochydore. Een leuk klein dorpje, maar erg vol met toeristen. De afgelopen dagen zijn we van Maroochydore naar Noosa gegaan (waar we nu zijn) en hebben we de dagen vooral gevuld met zwemmen in de zee en wandelen door de natuurparken. De voorspelling is dat de temperaturen voor de komende week onverminderd op min 32 graden blijven..heeft Annelies eindelijk mooi weer op haar verjaardag!
Dit was het weer even voor nu! De foto's zullen we zo snel mogelijk bij het verhaal voegen :) Hoe gaat het daar verder bij jullie? Gebeuren er nog bijzondere dingen in Nederland?? We hopen snel weer iets van jullie te horen..
Liefs!
Op weg naar Brisbane!
Hoi daar!
Inmiddels is er alweer een week voorbij.. een week waarin wij veel mooie dingen gezien hebben! Zoals gezegd kwamen we vorige week bij Port Macquarie aan en zijn we daar naar het Koala Hospital geweest. Wij kregen hier een gratis rondleiding door alle buitenverblijven heen waarin zieke of gewonde Koala's aan het herstellen waren. Erg interessant om te zien en wat zijn dat een lieve dieren!
Na Port Macquarie besloten wij om landinwaarts te gaan richting Armidale. Vanaf Armidale zou er namelijk een prachtige weg naar Coffs Harbour leiden(The Waterfall Way). En zoals de naam al doet vermoeden, rij je zodoende langs langs enkele mooie watervallen en ravijnen! Maar de weg naar Armidale was ook erg mooi en zelfs spannend! Armidale ligt namelijk op de Tablelands.. een heel hoog gelegen deel van New South Wales. Ongeveer op de helft van de route moesten we even een plaspauze houden in een mini dorpje. Toen we de auto uitstapten kwam de broeierige hitte op ons af, voor ons gevoel ging de temperatuur richting de 35/40 graden! Snel de auto weer in met onze airco
Die dag stond dan eindelijk de Waterfall Way op de route.Eerst kwamen we langs de Apsley Falls + ravijn. Deze stond niet in de boekjes, maar was een van de mooiste die we hebben gezien. Je rijdt door golvend landschap heen en opeens houdt de grond op en zie je een tientallen/honderden meters diep ravijn. Hierna reden wij door naar de Wollombi Falls. Als laatste van die dag stond Point Lookout op de planning, gelegen in het New England National Park. Hiervoor moesten wij 15 km 'offroad', oftewel een zandpad afrijden. Gelukkig was deze van goede kwaliteit, want het begon weer te regenen. Samen met de regen die dit keer wel aanhield, kwamen wij ook in een steeds dichtere mist terecht. Om bij de Lookout te komen moesten we de berg op naar het hoogste punt van de Tablelands(1563 meter). Toen we bijna bovenaan kwamen kon je vrijwel niets meer zien. Toen bedachten we dat we midden in een wolk reden! Het was een beetje gokken wanneer de weg een bocht zou vormen.. haha! Normaal gesproken zou je vanuit de Lookout heel mooi de vallei met omliggende bergen zien en kilometers ver kunnen kijken. Wij zagen twee boompjes en de rest was wit!
Om te overnachten reden we door naar Ebor Falls en hebben we praktisch naast de waterval overnacht! De volgende ochtend reden we door naar de Dangar Falls, een prachtige waterval waar je onder kon zwemmen! Dit hebben we natuurlijk gedaan en het was echt prachtig! Een tikkeltje koud en griezelig, maar we zijn heel blij dat we dat gedaan hebben! We maakten de mooie dag compleet met een wandeling in het Rainforest Center van het Dorrigo National Park. Een prachtig stuk subtropisch regenwoud wat lekker wild gelaten was. Dit resulteerde in de meest prachtigste en vreemd gegroeide bomen!
De dag erop reden we weer terug naar de kust en hebben we ons twee dagen aan het strand vermaakt in Coffs Harbour. Wel een tikkeltje verbrand, maar weer lekker bij gekleurd
Wel erg apart om te lezen dat het bij jullie zo extreem winterweer is! Houden jullie het allemaal nog vol met al die sneeuw en ijs? Als wij hier in bikini rondlopen denken wij aan jullie
Liefs,
Patty en Annelies
Wij gaan Australie verlaten..
Hoi daar allemaal..!
Ja jullie lezen het goed....Wij gaan Australie verlaten.
Op 10 maart 2010 zullen we vanaf Darwin vertrekken van dit prachtige continent naar..... Bali(Indonesie)!
We zijn op dit idee gekomen door Jeremy! Hij ging regelmatig naar Thailand toe, om bijvoorbeeld naar de tandarts te gaan die daar erg goedkoop is. Hij vertelde hoe goedkoop de vliegtickets soms zijn en hoe goedkoop het leven daar is. Ten eerste hebben we geprobeerd om ons vliegticket te veranderen.. maar dat kon helaas niet! Maar we waren inmiddels al zo enthousiast over het idee dat we besloten om naar andere mogelijkheden te kijken. Toen stuitten we op de aanbieding van het vliegticket van Darwin naar Bali en konden we geen nee meer zeggen! Even goed met elkaar overlegd of het wel kon qua financien... en toen besloten we er gewoon voor te gaan! Inmiddels hebben we een boek aangeschaft over Bali en zijn we bezig met het zoeken naar een goedkoop hostel om in te slapen...! We willen daar 1,5 week verblijven om er een scooter of een auto te huren en daarmee het eiland te ontdekken. We hebben er zin in!
Leuk om te weten is de currency... 1 euro is ongeveer 14.000 Rupiah's! Volgens mij gaan wij ons daar heel rijk voelen!
Inmiddels zijn we in Taree! We zijn twee dagen in New Castle gebleven om daar wat dingen te bezichtigen, zoals de Blackbutt Reserve! Dit is een gratis natuurpark waarin je de Australische dieren kon bezichtigen! Hier hebben wij onze eerste Koala's en Wombats gespot! Je kon echt heel dichtbij komen en wat een schattige diertjes!!! Ook waren er kangaroo's, emu's en veel vogels. Echt een heel erg mooi park. Gisteren zijn we vertrokken vanuit New Castle naar het noorden.. op naar Brisbane. Volgens de verkeersborden was het nog 700 kilometer haha! Vannacht overnacht bij een Rest Area langs de snelweg. Geen enge ideeen krijgen hoor! De rest area's in Australie zijn overwegend veilig
Voor vandaag is ons doel Port Macquarie. We hebben gelezen dat er daar een Koala Hospital is welke we graag willen bezoeken!
We hebben ook wat foto's geupload! Geniet ervan, want dat was alweer een tijdje geleden! Tevens staan er ook nieuwe foto's op de hyves van Patty!
Veel plezier/succes in de vrieskou in Nederland! Het zou toch niet waar zijn, dat nu wij weg zijn dat er een Elfstedentocht komt....
Liefs,
Patty en Annelies
Happy New Year!! Op weg naar Queensland!
Hoi iedereen!!
Allereerst natuurlijk een heel goed 2010 gewenst, hopelijk hebben jullie allemaal een erg gezellige en knallende jaarwisseling gehad!
Wij waren zelf in Sydney met de jaarwisseling en dat was echt geweldig! We waren een dag eerder vertrokken van ons wwoofadres in Narooma. Het was 350km rijden en dat hebben we heel rustig aan gedaan. Op 30 dec kwamen we aan het eind van de ochtend aan in Sydney, waar we toen eerst de auto hebben geparkeerd en lopend de stad zijn in gegaan. Erg leuk om weer door de straten te lopen! Voelde zelfs een beetje als thuiskomen, haha! We hebben ons dan ook goed vermaakt en zijn om 1 uur 's middags maar alvast verder gaan rijden op zoek naar een goede plek voor de volgende dag en ook nog een slaapplek. We hadden van te voren niets geregeld qua slaapplek dus het was nog even uitvogelen! Alle hostels, campings etc. zaten bomvol. Uiteindelijk, na veel heen en weer rijden en zoeken, zijn we bij Manly uitgekomen. Dit is een dorpje dat in het Noorden aan Sydney is vastgegroeid, ongeveer 45 minuten rijden van het centrum. Daar hebben we de auto geparkeerd op een klein parkeerterrein naast een hondenuitlaatveld, haha! En we hebben heerlijk geslapen!
De volgende dag was het dan zover, oudjaarsdag! We wisten nog niet waar we zouden gaan staan of hoe we bij een goed uitkijkpunt moesten komen, maar dat was een zorg voor later. Eerst gingen we namelijk naar Oceanworld, een verrassend groot aquarium met gigantische stingrays, haaien, zeeschildpadden en ontelbare vissen. Ook hebben ze reptielen (waarvan we er een aantal hebben geaaid :) en zelfs enkele spinnen. Annelies durfde het aan om te gaan kijken, maar helaas zaten de meeste verstopt in hun holletjes... jammer!
Het aquarium was erg leuk, vooral omdat we allebei als student naar binnen mochten, hihi! Ook waren er zo weer een aantal uren voorbij, zodat we eindelijk op zoek konden naar een plekje. We hadden inmiddels een goed uitkijkpunt vernomen van de mevrouw van de informatiekiosk. Zodoende gingen we naar Clemorne Point. Het was niet ver en we konden het makkelijk vinden, maar echt waar: Alle straten zaten bom en bomvol met auto's. Werkelijk elk parkeerplekje was al bezet en de auto's in de straten zaten op de overgebleven plekjes te azen als gekken! Toen we om half 4 's middags langs het uitkijkpunt reden om te kijken, wisten we niet wat we zagen. Tientallen mensen zaten al te wachten, tenten waren opgezet en er was al zoveel politie dat het leek alsof er een aanslag zo worden gepleegd. Toch was de plek echt ideaal: Vrij zicht op de skyline met het operahouse en de harbourbridge. Maargoed: eerst maar even de auto kwijt. Het was echt zo erg met parkeren, dat er zelfs een plaatselijke bewoner naar ons toekwam om te zeggen dat hij voor 10 dollar zijn auto zou verplaatsen!
Uiteindelijk hebben we zelf een (heeel krap) plekje gevonden waar Patty de auto met haar parkeerkunsten achteruit even inzette. Natuurlijk ook met de hulp van Annelies ('Stop!! STOP!! STOOOPPP!!! #&%^$). Maar het ging goed!
Na een half uur waren we bij het uitkijkpunt en claimde we ons plekje (om iets over 4 uur). Nu nog maar 8 uur wachten.... we voelde ons echt een stel idioten, maar omdat iedereen het doet moet je wel.
Eindelijk, Eindelijk werd ons engelengeduld beloond om 9 uur, toen was het kindervuurwerk! Gigantische pijlen vlogen de lucht in en de mooiste kleuren kwamen op ons af. Het duurde 10 min, maar was al zo ontzettend mooi dat we haast niet konden wachten op het 'echte' werk! Het kindervuurwerk in Sydney kan het vuurwerk in Nederland al niet eens evenaren!
Nog maar 3 uur, maar we waren inmiddels een plekje opgeschoten en zaten werkelijk waar op het perfecte plekje!
En ja hoor, half 12... de spanning begon zich in hoog tempo op te bouwen en de mensenmassa om ons heen nam toe. En na nog heel even wachten was het dan zover, het vuurwerk: ik zou niet weten hoe ik het goed kan omschrijven, het is zo ontzettend mooi! Zoveel, Zo groot en zo mooi..kan geen woord daarvoor verzinnen. Heel veel kleuren die echt op je af lijken te komen en dan gepaard met gigantische knallen. Op wel minimaal vijf plekken lieten ze vuurwerk omhoog, precies gelijk getimed. Wij zagen drie punten, waaronder boven het operahouse en boven de brug. We keken echt onze ogen uit, ze waren dan ook echt niet zuinig met het vuurwerk! En dat uitzicht...naast het prachtige vuurwerk, zagen we de verlichte skyline en de honderden bootjes in het water. Veel bootjes waren zelf ook verlicht en dat was echt mooi. Al met al is Magisch misschien nog wel het beste woord om het te omschrijven!
We zullen proberen gauw wat foto's te plaatsen!!
Even nog een korte update over onze route: We zijn nu in Newcastle. We zijn net hier aangekomen, vanochtend zijn we vanuit The Entrance vertrokken. Het is een beetje een grijze dag met veel regen, maar het is gelukkig niet koud. Misschien dat we morgen met wat mooier weer wat parken gaan bezoeken, maar voor vandaag hebben we eigenlijk nog geen plannen!
Hoe was jullie nieuwjaar?? Nog iets bijzonders meegemaakt?
Wij wensen jullie in elk geval al het beste toe voor het nieuwe jaar, veel gezelligheid, gezondheid en geluk in 2010!
Veel liefs,
Annelies & Patty